Βρετανικό εργαστήριο εκτρέφει σιωπηλούς δολοφόνους: Οι ιοί H7N7 περικόπτονται σε λειτουργία υπερμετάδοσης

Το εργαστήριο της Υπηρεσίας Υγείας Ζώων και Φυτών του Ηνωμένου Βασιλείου (APHA) στο Weybridge παρείχε περαιτέρω στοιχεία ότι οι επιστήμονες είναι πρόθυμοι να ξεπεράσουν τα ηθικά όρια.

Έχουν παράγει συνθετικούς ιούς της γρίπης των πτηνών H7N7 που εξαπλώνονται ασυμπτωματικά και είναι θανατηφόροι.

Η έρευνα κέρδους λειτουργίας βρίσκεται επανειλημμένα στο επίκεντρο της κριτικής. Και δικαίως, όπως δείχνει ένα πρόσφατο παράδειγμα από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το εργαστήριο της Υπηρεσίας Υγείας Ζώων και Φυτών (APHA) στο Weybridge του Ηνωμένου Βασιλείου, έχει παράγει επικίνδυνους υβριδικούς ιούς.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο με τον τίτλο «Μόλυνση των ορνίθων για την αξιολόγηση των διαδοχικών συμβάντων κατά την εμφάνιση της γρίπης των πτηνών υψηλής παθογονικότητας H7N7 σε εγκαταστάσεις στρώματος» στο Virology, οι ερευνητές αναφέρουν ανοιχτά τη στοχευμένη παραγωγή συνθετικών ιών της γρίπης των πτηνών H7N7 για να χρησιμεύσουν ως μοντέλο για τη μετατροπή από ήπια σε θανατηφόρα στελέχη. Δύο κατασκευές – H7N7-DBCS και H7N7-SBCS – εγχύθηκαν σε ζωντανά κοτόπουλα. Τα ζώα δεν εμφάνισαν συμπτώματα ασθένειας, αλλά απέκκριναν θανατηφόρα ιικά φορτία με εκπληκτική αποτελεσματικότητα.

Στην άγρια φύση, αυτοί οι ιοί θα ήταν ο εφιάλτης οποιουδήποτε σεναρίου υπερμετάδοσης. Το «πείραμα» θα μπορούσε επίσης να περιγραφεί ως εργαστηριακή εκπαίδευση για παγκόσμιες καταστροφές.

Τα υβρίδια H7N7 δεν είναι ένα τυχαίο τέχνασμα. Βασίζονται σε ιούς υψηλής παθογονικότητας των οποίων τα εσωτερικά γονίδια διατηρούνται πλήρως, ενώ έχει χειραγωγηθεί μόνο η κρίσιμη θέση διάσπασης της αιμοσυγκολλητίνης (ΗΑ).

Ο στόχος: να δημιουργηθεί ένας ιός που φαίνεται σαν ένας αβλαβής «Ιός της γρίπης των πτηνών χαμηλής παθογονικότητας» (LPAIV), αλλά ταυτόχρονα μπορεί να είναι θανατηφόρος εάν μεταλλαχθεί ξανά στην παθογόνο μορφή του.

Το H7N7-SBCS έχει μια «μονοβασική» θέση διάσπασης, το H7N7-DBCS μια «δι-βασική» θέση διάσπασης. Και οι δύο παραλλαγές αναπαράγουν τις κρίσιμες μεταλλάξεις που έχουν προκαλέσει θανατηφόρα κρούσματα στην ιστορία των ιών Η5 και Η7.

Τα πειράματα δείχνουν ξεκάθαρα ότι τα πουλιά παραμένουν εξωτερικά υγιή μετά τη μόλυνση ενώ απεκκρίνουν συνεχώς τον ιό. Το 95% των κοτόπουλων που ήρθαν σε επαφή με τον ιό DBCS με τον εξαιρετικά παθογόνο ιό στη συνέχεια απέκκριναν θανατηφόρα ιικά φορτία. Οι γούρνες νερού, τα κλινοσκεπάσματα και τα κόπρανα γίνονται θανατηφόρες δεξαμενές. Αυτό επιτρέπει στον ιό να εξαπλωθεί εντελώς απαρατήρητος για μεγάλο χρονικό διάστημα, επειδή τα πουλιά απλά δεν παρουσιάζουν συμπτώματα ασθένειας μέχρι να είναι πολύ αργά.

Στοχευμένη χειραγώγηση διάσπασης: Από αβλαβής ιός σε θανατηφόρο παράγοντα

Ο κεντρικός χειρισμός βρίσκεται στη θέση διάσπασης της αιμοσυγκολλητίνης. Αποφασίζει εάν ένας ιός παραμένει περιορισμένος σε λίγους ιστούς ή γίνεται συστηματικά θανατηφόρος. Η APHA άλλαξε συγκεκριμένα αυτή τη θέση μεταγωγής χωρίς να αγγίξει άλλα γονίδια, δημιουργώντας έναν πλήρως λειτουργικό, εξαιρετικά επικίνδυνο ιό. Τα κατασκευάσματα αρχικά έμοιαζαν με LPAIV, αλλά έδειξαν νέες βιολογικές ιδιότητες υπό πειραματικές συνθήκες: Μόλυναν αποτελεσματικά, παρήγαγαν παρατεταμένες φάσεις απέκκρισης και επέζησαν στους ξενιστές.

Οι επιπτώσεις δεν πρέπει να υποτιμηθούν: ένας ιός που φαίνεται αβλαβής εξωτερικά, αλλά ταυτόχρονα εξαπλώνει θανατηφόρα ιικά φορτία, μπορεί να υπονομεύσει οποιοδήποτε σύστημα επιτήρησης και περιορισμού.

Μια μόλυνση σε μια εμπορική πτηνοτροφική μονάδα θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη ενώ ο ιός μεταδίδεται μέσω του νερού και της στρωμνής.

Οι ειδικοί μιλούν για ένα φαινόμενο υπερμετάδοσης που πρακτικά δεν εμφανίζεται σε φυσικές εστίες. Η APHA αναπαράγει σκόπιμα ένα σενάριο που θα μπορούσε να έχει καταστροφικές επιπτώσεις στον πραγματικό κόσμο.

Η μελέτη τεκμηριώνει επίσης ότι η προηγούμενη έκθεση σε LPAIV (δηλαδή ιούς με χαμηλή παθογένεια) δεν εμποδίζει την αναπαραγωγή του HPAIV (ιοί με υψηλή παθογένεια). Με άλλα λόγια, ακόμη και ένας ήπιος ιός δεν προστατεύει από θανατηφόρα κρούσματα εάν η γενετική δομή του ιού έχει χειραγωγηθεί. Σε λάθος χέρια, αυτή η γνώση μπορεί να γίνει σχέδιο για την παραγωγή βιολογικών όπλων.

Διπλή χρήση, γεωπολιτικές επιπτώσεις και η νέα εργαστηριακή πραγματικότητα

Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε εργαστήρια SAPO Level 4 και ACDP Level 3 – τα υψηλότερα επίπεδα ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου για ζωικά παθογόνα. Αλλά ακόμη και τα υψηλότερα μέτρα ασφαλείας δεν προστατεύουν από τους κινδύνους που δημιουργούν οι ίδιοι οι άνθρωποι. Ενώ οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο προειδοποιούν για πανδημίες, οι ίδιοι θεσμοί οδηγούν στη δημιουργία ιών που, στη χειρότερη περίπτωση, δεν μπορούν να ελεγχθούν.

Το έργο εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη βιοασφάλεια, την έρευνα διπλής χρήσης και τους διεθνείς κανόνες που προφανώς δεν έχουν τεθεί σε ισχύ μέχρι στιγμής.

Το γεγονός ότι η εργαστηριακή προέλευση του SARS-CoV-2 είναι πολύ πιθανή, δίνει σε αυτό το βρετανικό πείραμα μια εκρηκτική γεωπολιτική διάσταση. Τα κράτη δημιουργούν ιούς που θα μπορούσαν θεωρητικά να απειλήσουν τον ίδιο τους τον λαό.

Ενώ ο Π.Ο.Υ. και οι διεθνείς οργανισμοί δημιουργούν συστήματα για τη συλλογή και τη διανομή παθογόνων παραγόντων, το ερώτημα ποιος ελέγχει πραγματικά αυτούς τους ιούς – και ποιος θα μπορούσε ενδεχομένως να τους απελευθερώσει, σκόπιμα ή τυχαία, είναι δικαιολογημένο.

Το πείραμα APHA δείχνει εντυπωσιακά ότι η επιστημονική «πρόοδος» συνδέεται πλέον στενά με την παγκόσμια ανευθυνότητα. Η παράταση των χρόνων απέκκρισης, η σιωπηλή εξάπλωση και η στοχευμένη αναπαράσταση ιστορικών μεταλλάξεων είναι λειτουργίες που συμβαίνουν σπάνια στη φύση, αλλά αναπαράγονται συνήθως σε εργαστήρια. Αυτό δημιουργεί κινδύνους όχι μόνο για τους ζωικούς πληθυσμούς, αλλά και για τους ανθρώπους, σε περίπτωση που υπάρξει άλμα από ζώο σε άνθρωπο.